Mahayoga
[dosł. ‘wielka joga’; 'wielka integracja'];
to joga prowadząca do pełnej integracji i koordynacji osoby ludzkiej – tj. mocy zdrowia fizycznego, psychicznego i duchowego (szczęśliwa długowieczność); w harmonii i doskonałości zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej;
mahayoga przebiega na dwóch poziomach: vyaszti - indywidualnym (ciało, oddech i umysł) oraz samaszti - powszechnym (rodzina, społeczeństwo, Przyroda, kosmos);
Przebudzenie kundalini ['mocy życiowej'] i zdolności siddhi ['przyrodzonych możliwości i zdolności'] naturalnie się przejawia w następstwie poczucia jedności, wspólnoty i szacunku dla Przyrody (prakryti). Jako podłoże pojmowania świata rodzi się wtedy moc woli (iccha śiakti) i świadomość, że każda istota nosi w sobie cząstkę (samarasya) wszystkich innych istot (purusza). Przyrodzona Moc (maha śiakti) kogokolwiek lub czegokolwiek oznacza wszelkiego rodzaju właściwości pozwalające się zbliżyć do Wielkiej Tajemnicy (maha maya) i wzmocnić związek z wszelkimi formami życia (śiwa-śiakti). Uwolnienie i korzystanie z własnych siddhi wiąże się z uzdrawianiem i integrowaniem ciała, umysłu i serca, tak aby stale i wytrwale troszczyć się o zdrowie Matki Ziemi oraz zamieszkujących ją roślin, zwierząt i ludzi. Rośliny obdarzają nas tlenem i pokarmem, zwierzęta stale pomagają nam, pokazując czym jest prawdziwa moc. Dojrzali i przebudzeni ludzie rozwijają w nas mądrość i miłość prawdziwego człowieczeństwa.
Oto mahayoga z szacunkiem traktująca wszystko, co żyje jako naszych nauczycieli (guru). Uświęcająca cisza (śianti) spokojnego umysłu i serca uczy wykorzystywać własną intuicję i przebudzić instynkt właściwego działania.
MAHAYOGA obejmuje cztery szczeble sadhany (praktyki):
1. SADHANA SUSZUMNY [doskonalenie czucia i oddechu]; uzdrowienie ciała (yogacikitsa) oraz oczyszczenie i sharmonizowanie funkcji życiowych (nadiśodhana); usunięcie niewygody w ciele, blokad i napięcia w układzie powięziowo-mięśniowym i narządach, otwarcie stawów i kręgów, scalenie i zintegrowanie elementów (żywiołów); czystość i harmonia układów kanałów, tzw. grubych (sthula nadi) jak układy krwionośny, limfatyczny, nerwowy, hormonalny oraz subtelnych (sukszma nadi) związanych z energią życiową, a także narządów i układów narządów; wniknięcie w ciało i zapoznanie z suszumną (tzw. drogą ognia w linii kręgosłupa, w którą wstępuje oddech po zaniku wdechu i wydechu); poznanie działania m.in.: 9 ćiakr - ‘kręgów’, ‘wymiarów doświadczenia w przestrzeni suszumny’; 16 adhar - ‘naczyń’, ‘siedzib witalnych i psychicznych funkcji kształtujących stan duszy’; 3 lakszyi - ‘celów’, ‘punktów odniesienia koncentracji uwagi’, 5 vyoma - ‘przestrzeni planu doświadczenia’, 12 granthi - ‘węzłów’, ‘zasłon’) oraz połączenie ze świadomością jogi (nadanusandhana); SKUTKI: zdrowie i moc ciała, jego lekkość, płynność ruchów i blask; wyostrzenie zmysłów, słyszenie subtelnej nady, radość i entuzjazm; witarianizm (phalahara); METODY: ruchy bierne, bierno-czynne i czynne świadome; kształtowanie: asany (doskonałej pozycji), vyayamy (doskonałego ruchu), vyangi (ćwiczenia dynamicznego), vinyasy (harmonii sekwencji), pranayamy (doskonalenie rozpiętości oddechu i siły źyciowej), pratyahary (uświęconego, wolnego od błędnych przeświadczeń postrzegania) oraz ugruntowanie yamy (zasad moralnych) i niyamy (dyscypliny wewnętrznej);
2. RUCH OD MANIPURY DO SAHASRARY [od pępka do szczytu głowy]; wtajemniczenie w tantrę jako rozszerzenie wrażliwości sfer uświadomienia i czucia; wniknięcie w subtelną suszumnę stanowiące opanowanie wewnętrznego oddechu – czyli swobodne i niezwykle długie jego zatrzymanie; SKUTKI: zwolnienie funkcji respiracyjnych do 1 lub 2 oddechów na minutę; umiejętność transformacji energii i połączenie z cidakasią - subtelnym obszarem przestrzeni świadomości; otwarcie się bhakti - subtelnej jakości sfery uczuciowości; bretarianizm, inedia, życie światłem (pranahara, amrtahara, rasahara; ang. breatharianism; niem. Lichtnahrung);
3. POWŚCIĄGNIĘCIE ZJAWISK ŚWIADOMOŚCI; wykluczenie zakłóceń (duhkha) zjawisk ograniczające pole świadomości (citta-vrtti-nirodha) oraz doskonałe skupienie (samyama, samadhi) – naturalny, właściwy duszy stan, w którym czująca świadomość (citta) w pełni ogarnia (nirodha) swoje poruszenia (vrtti); SKUTKI: podniesienie wibracji i szybkości myśli (vijñana i prajña), intensyfikacja jasnych uczuć przez żar miłości i współczucia (prema);
4. UNAOCZNIENIE NIEPODZIELNEGO BYTU.
Trzy współczesne linie tradycji mahayogi to:
* siddhayoga [‘pełna joga’] – Bhagavan Nityananda > Muktananda Paramahansa > Gurumayi Citvilasananda; * siddha mahayoga [‘doskonała wielka joga’] – Narayan Tirth Maharaj > Vishnu Tirth Maharaj > Shivom Tirth Maharaj; * akhanda mahayoga [‘niepodzielna wielka joga’] – Vishuddhananda Paramahansadeva > Mahamahopadhyaya Gopinath Kaviraj > Dada Sitaram.
„Istnieje tylko jedna joga zw. mahayogą; [ze względu na formę sadhany] jest ona czteroczłonowa i obejmuje kolejno 4 etapy: integrację myśli (mantra yoga), integrację ciała (hatha yoga), integrację uczuć (laya yoga), integrację ducha (raja yoga).”
Yoga-śikhopanisat: VI, 129
*
*: Jasne myśli i uczucia, lekkie i silne ciało w sadhanie mahayogi kształtują doskonałość duszy. To prowadzi do przebudzenia własnej przyrodzonej mocy oraz do świadomości pełnej bezbrzeżnego współczucia i troski dla wszelkich żywych istot. Ukoronowaniem jest rozpoznanie Najwyższej Rzeczywistości jako niepodzielnej i wszechobecnej.
*: Fundamentem mahayogi jest czyste, trwałe i mocne ciało mogące udźwignąć bezmiar żaru współczucia i światła rozumienia, czyli: vimarśi (miłość i czyn) – aspekt Śiakti oraz prakaśi (mądrość i dobroć) – aspekt Śiwy.
*: Poprzez wprowadzenie subtelnego (tj. świadomości) w gęste (tj. fizyczne ciało) – po ich uprzednim oczyszczeniu – sprawić można, że to, co gęste również uzyska subtelny stan (przemiana na poziomach: energetycznym, molekularnym i genetycznym).
.
*
.
Człony astangayogi integralnie związane z członami mahayogi
.
yama i niyama > mantra yoga
.
asana i pranayama > hatha yoga
.
pratyahara i dharana > laya yoga
..
dhyana i samadhi > raja yoga
.
opracował Włodek Łagodzki . {Wszelkie prawa do tego tekstu są własnością jego autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie go w jakiejkolwiek formie jest zabronione. USTAWA z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych} .
Wpisy (RSS)